Historia

Natchnienie dla Duchowej Adopcji zaczerpnął, pod wpływem Objawień Matki Bożej z Fatimy,
nieznany autor z Ruchu Błękitnej Armii czynnego gdzieś w Europie, który ideę nowej inicjatywy streścił
w krótkiej modlitwie "Panie Jezu". Ulotkę z modlitwą znalazł w kruchcie katolickiej katedry w Londynie
dr Paweł Milcarek, wykładowca filozofii chrześcijańskiej na WUSW w Warszawie. Dostrzegł w niej
twórczą realizacje jednej z zasad św. Tomasza z Akwinu z której wynika, że "zaangażowanie
w społeczne dzieło przynosi większe efekty, gdy odnosi się do konkretnych osób i samo jest osobistym
zobowiązaniem".

Pomysł oraz tekst modlitwy opublikował w styczniowym nr. "Rycerza Niepokalanej" z 1987 roku,
opatrując go zachęcającym komentarzem i krótkimi zasadami ideowymi nowej inicjatywy.

Na artykuł zareagowali oo. Paulini oraz osoby zgrupowane w kościele Ducha św. przy ul. Długiej 3
w Warszawie i już 2 lutego 1987 roku zorganizowali pierwsze rekolekcje i przyrzeczenia Duchowej
Adopcji. Od 1990 roku różni świeccy krzewiciele zaczęli tę nową inicjatywę rozpowszechniać w Polsce,
ale znanym ośrodkiem w Polsce do 1993 roku, w którym zakorzeniła się i utrwaliła dla całej Polski
nowa inicjatywa, był ten jeden tylko kościół Ducha św. w Warszawie. Pielgrzymujące indywidualnie
do 100 sanktuariów Matki Bożej w Polsce małż. K. i Z. Arkuszyńscy, "pielgrzymi obrony życia",
17.12.1992 roku odkryli w kościele Ducha św. tę nową inicjatywę, przenieśli ją do Gdańska
i zaszczepili w 3 kościołach.

Z inspiracji ks. dr. K. Kurka krajowego duszpasterza rodzin z Episkopatu Polski, gdańscy "obrońcy życia"
zorganizowali 12-13 listopada 1993 roku w kościele św. Antoniego u oo. Franciszkanów w Gdyni,
sesję konsultacyjną dla diecezjalnych duszpasterstw rodzin z całego kraju, w celu upowszechnienia
Duchowej Adopcji w Polsce.

W 1994 roku przeor kościoła Ducha św. w Warszawie o. St. Jarosz powołał Ruch Krzewienia Duchowej
Adopcji z siedzibą przy tymże kościele i w tym również czasie powstał Ośrodek Informacji Ruchu Krzewienia Duchowej Adopcji, 80-526 Gdańsk, ul. K. Dunikowskiego 1/A 6, czynny do chwili obecnej.

Na prośbę zarządu Ruchu Krzewienia - Duchowa Adopcja została przyjęta do słynnego Jasnogórskiego Sanktuarium Matki Bożej Królowej Polski w Częstochowie.
Przeor Jasnej Góry o. Szczepan Kośnik powołał Centralny Ośrodek Duchowej Adopcji
przy Jasnogórskim Sanktuarium oraz przydzielił i wyposażył pokój dla ośrodka.
Powołał również Krajowy Zarząd Ruchu Krzewienia Duchowej Adopcji (patrz dokumenty).

Inicjatywie oraz Ruchowi Krzewienia Duchowej Adopcji błogosławieństwa udzielił Ojciec św. Jan Paweł II.
(patrz dokument na stronie głównej).
W lutym 1996 r sprawujący opiekę nad Centralnym Ośrodkiem D.A. oo. Paulini uznali za wystarczające,
zarządzanie Duchową Adopcją przez Centralny Ośrodek i zlikwidowali Zarząd Krajowy Ruchu.

Szerokie upowszechnianie inicjatywy Duchowej Adopcji w Polsce i poza jej granicami podjęli oo. Paulini,
St. Jarosz i K. Kowalski oraz świecka animatorka W. Kowalska.
Misyjną promocję inicjatywy wspomagały też piesze pielgrzymki z Warszawy na Jasną Górę
wypełniane rekolekcjami animatorów-krzewicieli W. Kowalskiej i J.M. Zielińskiego.

Od 1996 roku z inicjatywy o. St. Jarosza, aż do obecnej chwili prowadzone są na Jasnej Górze
dla animatorów D.A. z Polski i zagranicy rekolekcje formacyjno-szkoleniowe.
Przez kilka lat od chwili ich zainicjowania organizatorem rekolekcji był Gdański Ośrodek Informacji
Ruchu, prowadzony przez Z. Arkuszyńskiego.

Gdański Ośrodek Informacji Ruchu D.A., oprócz czynności informaacyjno-kolportażowych zainspirował
i promuje utrwalanie inicjatywy w parafiach w Polsce w stałych terminach przyrzeczeń adopcyjnych
oraz powstawanie parafialnych ruchów Duchowej Adopcji.
Od 1997 roku, do rozkrzewiania Duchowej Adopcji przyłączyli się również animatorzy z Pisza, Elbląga,
Krakowa, Gorzowa Wlkp, Gdyni.

___________________________